'Wij' zijn terug in Nederland…
Adres website: http://verweg.eu

Hemelverschijnsel?

Gisteren kreeg ik zonder aanleiding de ingeving om buiten in mijn tuin in het donker een paar foto’s te maken met mijn nieuwe kamera… Tot mijn grote verrassing stond op de eerste, tweede en derde foto iets wat ik voorlopig een hemelverschijnsel noem… Ik probeer uit te zoeken of dit misschien orb’s zijn…

Verslag Groene fietsroute Nordhorn Duitsland naar Marseille.

verslag 7-6 Nordhorn – Geroldstein

dag 1. 89 km een hevige bui heb ik kennelijk net gemist. Parkoers is niet geweldig maar dan had ik maar fietspaden moeten opzoeken. Overnachten in Borken/Weseke. Dag 2 Naar Straelen 10 km voor Venlo. Bij Wesel de Rijn over dan 50 km langs de 58 te veel verkeersdrukte om over mijn zonden na te denken. In Straelen word ik daarvoor gestraft door een overnachting in het slechtste hotel ooit. Had ik maar meer geld moeten uitgeven. Maar ja met die Haagse achtergrond is dat niet eenvoudig. Dan op dag 3 de Maas over en dan eindelijk genieten op de fietsroute langs de Maas. Ontmoet 2 leuke mensen die ook de Groene route fietsen. Blijkt dat ze verdorie daar een mooi boekje over hebben… Had ik helemaal niet aan gedacht dat er zo’n boekje was, gefocust als ik ben op GPS. Maar goed ik heb de track die ik kan volgen terwijl mijn collega’s bij iedere hoek het boekje moeten raadplegen. Het boekje biedt echter ook informatie over alle bezienswaardigheden. Overnachten  in Duitsland in een dorpje dat begint met Ock… Heel fijne mensen daar… Toen ik een compliment maakte over het hotel vroegen ze gelijk of ik het niet wilde overnemen. Dan konden zij gaan fietsen… Dag 4: 80 km langs de Rur over een grintpad. Wel mooi maar op de duur saai en je wordt bedolven onder een laag stof. En dan beland ik plotseling in de geweldige bergen van de Eifel. Genieten… en voor de eerste keer kamperen in mijn fijne tent met ruimte voor 4… Dag 5: steil klimmen soms meer dan een km meer dan 10 procent… Dus moeilijk zacht gesproken. Maar ik bereik alle toppen al fietsend, dus niet lopen, met tussen pauzen om uit te hijgen. Ik start weer als mijn hart rustig klopt, geleerd bij Sisu. Ik kom die 2 mensen weer tegen en laat me dan verleiden met hun mee te fietsen, veel verder dan ik gepland had. Na 92 km weigert mijn lichaam en geest en overnacht ik in de buurt van Kylstadt in een hotel met Nederlandse eigenaars. Een geweldig feest. Ze klagen over de Duitsers die hun diploma’s niet accepteren en dat ze zo stug zijn. Ze hebben een prima restaurant maar we zijn de enige gasten helaas voor hen. Ik hoop er nog een keer terug te komen maar dan niet in mijn eentje maar met mijn vriendin… Want alleen is toch maar alleen hoewel ik bij vlagen ook geweldig kan genieten. Dag 5: het miezelt en het is 8gr.! Ik denk dat mijn beschermengel de leiding overneemt. Ik besluit niet verder te gaan dan Geroldstein. Ik arriveer daar in het Seehotel op het moment dat de regen begint te stromen… Onbegrijpelijk wat heb ik een geluk… In het hotel met Hallenbad is nog net een kamer vrij, want het is barstens vol met hoofdzakelijk motorrijders uit Nederland. In het Hallenbad geniet ik 2 uur lang in een temperatuur van 30 gr. van een geweldig uitzicht over de vallei. Dus tel ik mijn wonderen… Omdat ik het ben mag ik profiteren van het aanbod van 2 dagen voor x80107 inclusief 2 x een 5-gangen diner. Vandaag het stadje Geroldstein verkend en de mis bijgewoond, met tranen van dankbaarheid.

verslag 12-6 vanuit Charmes

Vanuit  Geroldstein naar Trier over een schitterend fietspad met maar xe9xe9n te beklimmen berg met een helling van 13 procent. In Trier camping aan de Mosel. Sx92 avonds wandel ik naar de oudste stad van Duitsland met o.a de Porta Nigra. Van Trier naar Thionville waar ik kampeer ondanks de ervaring van Maurice die daar bestolen is. Ik word ontvangen met koffie dus uit mijn pen vloeit geen klacht. Onderweg werd ik overvallen door een zwaar noodweer met enorme hagelstenen. Het noodweer was er zo snel dat ik geen tijd had om mijn cape te pakken. Ik schuil onder een struik die na een minuut geen regen meer tegen houdt. De volgende dag is het zwaar afzien. De ene berg naar de andere. Maar ik slaag er toch in boven te komen door als het erg steil is zigzag te fietsen. Het probleem is dat ik geen goede planning heb. Ik rijd ca 70 km dan laat me dan door de gps naar een hotel toebrengen. Dat was nog 20 km helaas met extreem steile beklimmingen. Ik ben dan zo kapot dat ik geen moed meer heb om de tent op de camping op te zetten. Ik arriveer in Salins le Chateau 92 km. Wanneer ik dan gedoucht heb is alle pijn weer snel vergeten. Gisteren via Fleurville naar Charme. 89 zeer zware km. Tijdens de eerste steile beklimming werd ik bijna van de fiets geblazen door een regenstorm. Onderweg kom ik langs Vic sur Seille, een zeer nostalgische plaats omdat we daar in 1996 gekampeerd hebben vlak onder een heilige beeld. Lees het avontuur maar in het boekje over de GR5. In Charmes hetzelfde verhaal als gisteren dus overnachten in een hotel. Vandaag sta ik in Charmes aan de Moselle op een camping. Na 350 km is een rustdag noodzaak.

verslag 18-6 vanuit Poligny

De camping in Charmes is heel fijn maar over het stadje is verder weinig te vertellen. Natuurlijk niet zo afschuwelijk saai als al die dorpen in Noord Frankrijk. Heel deprimerend is dat er in die dorpen geen enkele voorziening is. Mijn god je zal daar toch geboren zijn. Vanuit Charmes naar Marley o.i.d.. 6 km voor deze stad staat dat de brug gebroken is en de weg afgesloten. Natuurlijk zonder vermelding hoe je dan verder moet. De enige oplossing is ernaar te vragen. 10 km extra kost me dat… Later hoor ik van Bets en Nico dat ik gewoon door had moeten fietsen hadden zij op goed geluk gedaan. Op de camping besluiten we inmiddels met nog een Nederlands koppel gezamenlijk te gaan koken. Nu ja mijn enige bijdrage is mijn aandeel in de kosten. Tijdens het boodschappen doen speelt zich een drama af. De picknickplaats wordt bedolven met glas van bierflessen door jongeren die hier op hun brommers langskomen. Erger is dat zij in de tent van Bets en Nico huishouden door de bananen er in fijn te stampen. verder is de helm van Bets in elkaar getrapt. Het huilen staat ons nader dan het lachen. De gealarmeerde politie weigert te komen. Ondanks alles maken we van het eten een feest. De volgende etappe gaat naar Port sur Saone. Het is zondag en ik kan profiteren van de voorzieningen die onderweg voor grote groepen wielrijders beschikbaar zijn. De camping in Port ligt afgelegen en erger is dat het hier verschrikkelijk begint te regenen onafgebroken tot de volgende morgen. Het hotel in Port was vanwege het weekend gesloten… Afijn toen het die morgen even droog was toch maar de tent afgebroken omdat er ook in Port niets te beleven is. Nog niet op weg begint het gelijk weer te stortregenen. Schuilen heeft geen zin. Tot het om 12.30 uur droog wordt. Blij toch nog te zijn vertrokken… In Marley alles gesloten. Maar daar bij het Toeristenbureau ontmoet ik een koppel uit Belgixeb die voorstellen hun kamer in de gxeete met hun te delen. Zij fietsen in de Vogezen meer dan 100 km per dag. Nog fijner is dat zij een geweldige feestmaaltijd bereiden met Champagne en de speciale witte wijn uit Arbois van x8020 per fles. Karin begeleidt wandelingen in het Mont Blanc gebied dus we kunnen heel gezellig onze ervaringen uitwisselen. De hele nacht geonweerd maar ‘s morgens schijnt de zon. Een heerlijk dag die eindigt op de camping in Poligny, een echt Frans toeristenstadje. Vandaag een vrije dag waar ik absoluut aan toe was.

verslag 22-6 vanuit Romans sur l’Isxe8re

Laat ik beginnen even mijn gal te spuwen op de Franse a-sociale mentaliteit. Vandaag op maandag is dus alles gesloten. Gisterenavond in het toeristenplaatsje Hauterives op zondag waren alle restaurants dicht. Vandaag word ik als voetganger bijna geschept op een zebra, en dat is helaas ook nog normaal dat automobilisten het alleenrecht op de weg opeisen. Ook zijn de bergen a-sociaal steil… Zo dat ben ik kwijt; jullie moeten bedenken dat ik niemand heb om tegen te mopperen als me iets niet aanstaat. 5 dagen geleden dus vertrokken uit Poligny, gelijk op mijn broodnuchtere maag 350 m stijgen over een afstand van 6 km. Boven staan er 2 Nederlanders op me te wachten om me te zeggen dat het ze zo mee is gevallen. Mij ook antwoord ik: ik leef tenminste nog… Die dag nog 2 x naar 500 m klimmen. Wanneer ik dan aan het riviertje de Ain arriveer is de weg afgesloten vanwege een rotslawine. Net voor de plek waar ik had willen kamperen. Dus laat ik me door mijn gps-apparaatje naar het dichtsbijzijnde hotel brengen in Dortan. Ik zie hier weer de vleugel in van mijn beschermengel want net in het hotel breekt er een onweer los. Het hotel kost x80 40 of 46 met halfpension. Ik denk dat de hotelixe8re medelijden met me had want anders kan ik niet begrijpen waarom ik ook nog een coupe ijs als toetje kreeg. De volgende dag terug naar de Ain en voor het eerst sinds lange tijd genieten van de vlakke weg en de heerlijke uitzichten. Overnachten in een hotel in Pont d’Ain. Dineren in een akelig chique restaurant waar ze denken dat je de hele avond de tijd hebt. Weer verder kan ik na een tijdje gelukkig weer mopperen. Na 60 km zit ik bij de A 43 net onder Lyon en blijkens informatie van medefietsers betekent verder gaan ruim 30 km extreem zwaar klimmen zonder mogelijkheden om te overnachten. Dus brengt mijn gps me naar een Ibis hotel aan de A 43. Niets dan lof behalve dan dat een Perrietje er 3,5 x80 kost. eten in de x91Cafetariax92 is ook niet verkeerd. Het ontbijt is riant, dus ik kies voor IBIS! Mag ik nog klagen over die 30 km? Vreselijk maar ik red het, jammer wel dat die 500 m stijgen gelijk gevolgd wordt door een steile afdaling waarna opnieuw moet worden geklommen. Totdat er een heerlijke langzame afdaling volgt in een zeer breed dal. Weer stijgen naar een terrein met grote waarschuwingsborden dat hier de kogels om je oren kunnen vliegen. Die dorpjes hier zijn inderdaad zo afgelegen en verlaten dat het nieuws dat  W.O. II is afgelopen er nog niet tot is doorgedrongen. Dan volgt een mooie afdaling naar Hautrives, het stadje dat  volledig in de ban is van ‘de postbode’. Is ook op de Nederlandse tv geweest. Deze man heeft in 30 jaar een kasteel gebouwd bestaande uit alle culturen en delen van de wereld. Dit museum is bijzonder maar wat mij betreft iets te veel van het goede. Wat vinden jullie?  Op de camping gezellig gepraat met 3 Nederlandse koppels. Vooral Andrea zal ik niet vergeten. O.a. deelde ze met mij gezellig een fles wijn omdat Ben haar man niet tegen wijn kan. Vandaag dus naar Romans. Met koffie van de buren en broodjes van de bakker de berg op… In de hoop op een cafeetje. Na 15 km niets… vraag ik tenslotte in een dorpje van 5 huizen waar ik een cafxe9 kan verwachten. Blijkt dat er tegen de berg op een cafeetje is dat voor mij even wordt geopend. Kijk dat is natuurlijk om nooit meer te vergeten. In Romans blijkt dus alles dicht  inclusief de camping maar die is de laatste 2 jaar niet meer open geweest. Dus vraag ik bij het bureau de toerisme naar een chambre d’hxf4tes waar ik nu mijn weblog zit in te vullen. Heel bijzonder is dat er voor mij allerlei fruit wordt gehaald…

verslag 27-6 vanuit Avignon

In Romans waait de Mistral me bijna van het terras. De mistral staat altijd zuid dus word ik de komende dagen flink door de wind geholpen. Van Romans naar Crest kan een fluitje van een cent zijn als je tenminste de verleiding kan weerstaan de weg in plaats van de fietsroute te volgen. Eerst gezellig markten in een dorp ca. 22 km boven Crest. Wanneer ik op de markt de Donjon fotografeer vraagt een Franxe7aise mij of ze een foto zal nemen met mij op de voorgrond. Ik schrijf dit hier omdat zoveel vriendelijkheid de cultuur hier kenmerkt. Of zou het toch door de aantrekkelijkheid van mijn persoon komen haha. Dus door de bergen naar Crest. Ik heb op de camping vergeefs moeten zoeken naar een Franse toerist. Dus allemaal Nederlanders die hier door lid te zijn van een vereniging voor bijna niets kunnen kamperen. Desondanks een vrije dag hier besteed. Van Nederlanders hoor ik hier dat zij de cote d’Azur door de drukte zijn ontvlucht. Zonder reservering kom je daar niet meer op een camping. Heerlijk nieuws want ik besluit meteen dan maar, na Marseille niet verder te fietsen dan Toulon. Dus is vanaf Crest mijn vakantie begonnen omdat ik nu de tijd heb om rustig aan te doen. Van Nederlanders met het Groene boekje hoor ik dat er na Crest een extreem zware etappe volgt over een hoge bergpas. Die bergpassen ken ik inmiddels wel. Is het niet door deze fietstocht dan wel door de wandeltochten die ik hier met Loes en ook met de kinderen in de Vercors gemaakt heb. Mijn God wat hebben we tijdens onze vakanties altijd moeten afzien. En die arme kinderen die dat geheel onvrijwillig deden. Dus laat ik mijn GPS een fietsroute uitzoeken die deze pas vermijdt. Van andere fietsers hoor ik later wat ik gemist heb! Ze weten niet beter heb ik gedacht… Maar even goed moeten zij en ik na die pas toch nog 7 km achter elkaar klimmen. Maar dan volgt een heerlijke afdaling naar een stadje waarvan ik gelijk wist dat ik de naam niet zou kunnen onthouden. Tot eergisteren was het dus vreselijk, al die inspanningen en het probleem dat ik die aan niemand dan aan mijzelf kon verwijten. Mijn God wat was het gisteren een schitterende fietstocht, zonder inspanningen door een schitterende omgeving van wijnstruiken van de Cote du Rhxf4ne en velden met blauwe bloemen waarvoor het gebied van Avignon bekend staat. Als ik straks thuis ben zal ik die velden visualiseren tijdens meditatie. Ik weet nu ook waarom Charles Aznavour zo kan dromen over zijn ‘Pays plat’ en waarom van Gogh aan het platte Arles de voorkeur gaf… Dus ben ik nu in de mooie stad Avignon en kampeer op een eiland in de Rhxf4ne tegenover de Pont d’Avignon! Aan de overkant staat een schitterend kasteel en een klooster, maar ik heb besloten een bezoek uit te stellen tot ik in beter gezelschap ben, dus met mijn vriendin. Maar ook in Avignon valt genoeg te genieten, de stad is een echte aanrader. Ik blijf hier 3 nachten dus alle tijd om bij te komen.

1-7-2009 finish in Marseille.

Naar Arles… Eerst even door de straatjes van Avignon en het drukke agglomeratiegebied. Na het eerstvolgende dorp genieten van het geweldige vlakke land, nu ook met zonnebloemen in overvloed. Rustige weggetjes waar je als fietser zo’n behoefte aan hebt. In Arles neem ik het plat du jour, maar door de hitte en de vele kola bevalt dat niet echt. Op de camping vraagt men mij of ik niet liever naar de volgende camping doorfiets. Omdat de prijs van een overnachting veel te hoog is. Maar er is een zwembad dus pieker ik er niet over door te fietsen. Daar heb ik x91s avonds geen spijt van want Arles is heel gezellig. Op een pleintje genieten van de voorbijgangers die hier allemaal vrolijk lijken te zijn. Heel leuk vind ik om al die verliefde paartjes te zien passeren. Een bewijs dat ik het verlies steeds beter aan het verwerken ben? Na Arles nog lang vlak maar dan nader ik het kustgebied met opnieuw vele stijgingen en hitte. Lekker langs de kust fietsen is er niet bij want het is constant steil stijgen en weer afdalen. Om niet te spreken over het drukke verkeer. Wel is het natuurlijk geweldig de zee te zien wat herinneringen oproept aan de kust van Californixeb. Hoewel de kust daar heerlijk koel was en hier de hitte aanblijft. De camping aan de kust is verschrikkelijk. Afgezet met enorme muren en deuren. Zelfs als wandelaar moet je met een pas door een moeilijke passage. Met de fiets moet je met weer een andere pas xe9xe9n van die deuren openen. De kampeerplaats is uitsluitend kiezel… Het sanitair is totaal geautomatiseerd, dat wil je niet meemaken… De douche valt na 2 minuten uit en je moet weer 2 minuten wachten voor de volgende bui. Maar het ergste komt nog. De prijs van x80 30 wil ik graag betalen wanneer ik word gewezen op het inderdaad geweldige zwembad. De desillusie is groot wanneer blijkt dat dit bad om 5 uur gesloten wordt. Ik kan het nauwelijks geloven wanneer ik daar om 5.15 uur  in zwembroek arriveer. Wat veel goed maakt is het mooie paadje langs de kust. Wanneer ik later vanuit het restaurant op die geweldige woeste kust het uitzicht heb is alle ellende van de camping bijna vergeten. ‘s Morgens langs de kust is  niet prettig door het drukke verkeer. Wanneer ik de kust verlaat is het uitzicht op de witte rotsbergen geweldig. Maar de weg is lang en steil tot na ca. 12 km de afdaling begint. Helaas moet ik hier een zeer drukke weg volgen… Akelig druk en dus gevaarlijk. De climax van gevaar vormt een lange  donkere tunnel. Uit angst om door het verkeer tegen de bergrand te worden gedrukt ga ik midden op de weg rijden. Wat een enorm getoeter achter me tot gevolg heeft. Door mij beantwoord door hand opsteken… Het woord ‘merde’ dus stront komt me wanneer ik word gesneden prima van pas. Aan het einde van de tunnel ben ik plotseling in Marseille!!! Een uitzicht dat zo imponerend is dat ik het niet kan beschrijven. Geweldig is ook het uitzicht op diverse bootgiganten. Het centrum naar Marseille is dan nog 12 km. Totaal ongeschikt voor fietsen ben ik verplicht kriskas diverse autoroutes te volgen. Bloedlink en er is geen alternatief. Tot ik middenin Marseille plotseling voor Mac Donalds sta. Heerlijk salade en weer veel te veel coca cola… Mijn GPS brengt me naar een hotel dat zelfs ik beneden mijn peil vind. Het barst hier van de hotels in waar ik later achterkom Arabische wijk. Na lang zoeken vind ik een hotel met douche en wc op de kamer. Het fijnste is dat ik hier mijn fiets middenin het restaurant mag stallen, tot mijn fiets door de transporteur Soetens wordt opgehaald. Had ik al verteld inmiddels besloten te hebben niet verder naar Toulon te fietsen? Dat zou namelijk gekkenwerk zijn. Alleen over drukke verkeerswegen en steile bergpassen, dus mij niet gezien. Nu even niet schrikken want wat volgt is een groot drama. Direct de volgende dag word namelijk tijdens het ontbijt bij MD mijn rugzak gestolen. Onmogelijk maar waar. De rugzak stond direct naast mij op een bank die eindigde bij de muur. In die muur was een gaatje waar de dief zijn hand door gestoken moet hebben om de rugzak te grijpen. De dief was al weg voor ik of een familie die het zag gebeuren kon reageren. In de rugzak zat mijn portemonnee met mijn 2 bankpassen en nog diverse andere passen. Het ergste is dat ik mijn fototoestel met honderden foto’s kwijt ben. Als door een Godswonder had ik de avond ervoor mijn paspoort en creditpas elders opgeborgen, voor de eerste keer deze reis, zonder daar echt over nagedacht te hebben. Helaas blijkt die creditpas in Frankrijk onbruikbaar omdat ik de pincode niet ken en nooit heb hoeven gebruiken. Ik zal jullie de lijdensweg van de aangifte bij de politie en de moeite om zonder een cent de bank in Nederland te bellen besparen. Uiteindelijk zijn de passen geblokkeerd zonder schade en heb ik geld kunnen ophalen. Vandaag ben ik zover om dit aan jullie te kunnen melden en heb ik ook nog iets van het geweldige Marseille kunnen ontdekken. Morgen neem ik de trein naar Nice, al om 7.20 vanwege de Tour de France die begint.

Weer thuis…

Tussen de trein en het hotel is de afstand 100 m. Maar met mijn …tig kilo bagage is dit nauwelijks te overbruggen. Vreselijk … Mijn been zit nog vol met schrammen doordat xe9xe9n van de twee 70 liter tassen (van Scoutingx85) er  steeds tegenaan klapte. Naast die 100 m. nog een lange trap. Als Loes erbij was geweest had ik het aantal treexebn geweten. Op weg naar Nice in een aftandse trein waar het licht al direct uitviel. Tussen Marseille en Toulon geniet ik van de tientallen kale en steile bergen met de gedachte dat ik die niet meer hoef te fietsen. En tussen die bergen en dalen bevinden zich vele dorpen. Vergelijkbaar met Californixeb hebben zich hier duizenden miljonairs gehuisvest. Dat de trein 55 minuten te laat in Nice aankomt schijnt hier heel gewoon te zijn. Een Tsjechische die hier op werkvakantie is, op de boot van Toulon naar Corsica, vertelt de meest extreme verhalen van wat ze allemaal wel niet in de treinen hier beleefd heeft. Uren stilstaan in een tunnel en daarna 5 km wandelen naar de bus bijvoorbeeld. En wij maar klagen als de trein in Nederland een keer te laat is… In Nice ligt het hotel t.o. het station. De volgende morgen genieten van de tour de France op de Boulevard des Anglais. Nice is echt een fijne stad om vakantie te houden. Marseille mag u niet missen vanwege het feit dat de stad historisch heel veel te vertellen heeft. Van Nice naar Toulon omdat daar de bus naar Nederland vertrekt. De industriestad Toulon  komt in aanmerking voor een verblijf als je de extreem mondaine Cote dx92Azur even zat bent. Op de dag van vertrek geniet ik nog van een boottocht door de grootste Marine haven van Europa. Als ik althans  het verhaal van de gids mag geloven. Ja ik ben dus in staat te genieten als x91singlex92, je zou kunnen zeggen dat daarmee het doel van deze fietstocht, het verlies van Loes een plek te geven, is bereikt. De bus van  het Belgische Eurolines stopt bijna voor het hotel. Daar staat tegenover dat de rit naar Rotterdam precies 21 uur in beslag neemt. Dus alleen een aanrader voor (oud)Hagenaars die weer voor niets op de eerste rang willen zitten.

Reacties stel ik zeer op prijs!!!!!

25-5 tentje uitproberen…

Het tentje de ‘Big Agnes’ oogt perfect vind je niet?  Zal best moeilijk worden de eerste keer zonder Loes.

Aanwezig zijn… in spirituele zin.

Voor u misschien normaal? Voor mij een geweldige nieuwe ervaring. Ik leefde altijd met mijn gedachten in de toekomst of in het verleden.  Die nieuwe ervaring biedt mij een onverwachte rijkdom. Deze week wandelde ik langs een voor mij bekend  bosje. Nu zag ik pas dat de bodem van dit bosje was begroeid met prachtige varens. Nooit eerder hoorde ik zoveel vogels tsjilpen. Vandaag kon ik genieten van een moedereend met maar liefst negen baby-eendjes.

Een uitdaging is dus om aanwezig te zijn met automatisch aandacht voor alles in plaats van uitsluitend bezig te zijn met mijzelf. Nogmaals deze rijkdom wil ik niet meer missen.

Een uitdaging is ook het lawaai van mijn gedachten te verminderen door de stilte in mijzelf te vinden. Ik probeerde dat met Zen-meditatie maar heb ervaren dat dit nog een stap te ver is. Dat gaat veel beter met Chakra-meditatie.  Ik verwijs hiervoor naar de informatie op: http://www.reikicentrum.nl/meditatie/chakra_meditatie.html

Kost even moeite en aandacht maar dan heb je ook wat!

Heerlijk is om dagelijks de wonderen in de natuur te ervaren! Als je het wonder van de schoonheid van een bloem kunt ervaren ervaar je gelijk een stukje van het universum of de kosmos. Slechts een klein stapje verder is dan het geloof in het hiernamaals.

De wonderen van de kosmos vormen ook de graancirkels. Niemand die daar echt studie van heeft gemaakt onderkent daarin niet de hand van hogere intelligenties die op xe9xe9n of andere wijze contact met ons zoeken. Schitterende voorbeelden:

Een bewijs van die aanwezigheid ervaarde ik ook in mijn tuin. ‘s Avonds maakte ik de volgende foto met een duidelijke manifestatie van een zg. energiebol:

Eckhart Tolle x82de kracht van het hier en nux92

Eerste reacties:

Zoektocht naar jezelf: de ontdekking dat je je verstand en gedachten niet bent.

Dit levert voor mij een geheel nieuwe kijk op mijzelf op. Dat je verstand slechts een hulpmiddel is om kennis te vergaren, en te begrijpen. Dat je je gedachten kunt gadeslaan met je dieper zelf. Je doet dit in feite altijd als je iets beoordeelt dat je leest: Wat betekent dit voor mij? 

Je ervaart jezelf direct wanneer je liefde, vreugde, innerlijke vrede en schoonheid voelt direct in je hart: je dieper zelf of je innerlijk. Over die dingen hoef je immers niet eerst na te denken. Je innerlijk zelf omvat het zijnx85

Je bent je hiervan bewust in tegenstelling met je ego wat onbewust is. Helaas reageer ik wanneer ik emotioneel, angstig of boos ben vaak niet met mijn zelf maar me mijn ego, mijn pijnlichaam dat onbewust is. De juiste woorden moet ik hiervoor nog vinden. Je ego is namelijk bijna alles wat je denkt:

Ego-lijst en praktische tips

Ego: identificatie met een zelfbeeld, zelf- beoordeling, zelf- waan of zelf-gevoel (event. negatief).

Deze ego-lijst kun je gebruiken om je bewust te worden van de vele ego’s waar je in verschillende omstandigheden totaal en onbewust mee gexefdentificeerd kunt zijn.
Het zijn voorbeelden van de vele imaginaire en geacteerde nep-identiteiten waar je op een bepaald moment zelf in kunt geloven. 

De lijst kan je confronteren met je zelf-belangrijkmaking, je innerlijke gefragmenteerdheid, en je innerlijke vervreemding; je vervreemding van je enige werkelijke identiteit.
Zij kan de vraag in je oproepen naar die werkelijke en authentieke identiteit, die slechts te vinden is in je aller- zuiverste innerlijke integriteit

                    Onze belangrijkste ego’s

      Ik wil – ego,     Ik weet – ego,     Ik ben – ego,

                          En hieruit volgen:

ik ben belangrijk – ego    

macho-ego

prestatie-ego

ik ben perfectionist-ego

heersers-ego

ik ben aantrekkelijk – ego

ik ben depressief – ego

ik ben intuxeftief x96 ego

zieligheids-ego

ik ben speciaal x96 ego

ik ben gevoelig x96 ego

ik ben slachtoffer-ego

ik ben boos x96 ego

ik ben hard x96 ego

ik ben positief x96 ego

ik ben eerlijk x96 ego

ik ben foutloos – ego

ik weet veel – ego

ik ben een loser – ego

Totale vrijheid van al deze veelal subtiele en onbewuste obsessies die onze zelfbelangrijkmaking creeren, kan  ons brengen tot de essentie van ons menszijn . . .

Minderwaardigheids-ego 

Minderwaardigheidsgevoelens komen voort uit een minder- waardigheids-ego, dat al erg oud kan zijn.
Uit dit negatieve zelfbeeld ontstaat dan een sterk ver- langen naar eigenwaarde en waardering, en zo veelal ook een verlangen naar aanzien, superioriteit of macht.
Dit creeert dan frustratie en lijden, of vaak ook boosheid en agressie.
Ook creeert dit verlangen naar waardering verlangen naar een nieuw ego, naar een of ander superioriteits-ego. De enige uitweg uit al deze ellende is bewustwording van je werkelijke identiteit . . . . .

Kunst van leven

Kunst van leven is, zo veel mogelijk zorgeloos, probleem- loos, onbevangen en ontspannen te leven vanuit je inner- lijke integriteit, innerlijke vriendelijkheid, allerzuiverste bewustheid en meest totale levensenergie.
 

Moeilijker heb ik het met de conclusie van Eckhart dat alleen het ‘hier en nu’ bestaat. Inderdaad is er in je leven nog nooit een moment geweest dat het niet x91hier en nu wasx92. Ook in de toekomst is er alleen x91hier en nux92. Problemen in je leven dateren altijd uit het verleden of je maakt je zorgen om de toekomst. Die problemen bestaan dus niet in het hier en nu.

Ik vind het heel moeilijk om hem dit na te zeggen.

Eckhart had zoveel problemen dat hij van plan was zelfmoord te plegenx85 Tot hij op een morgen wakker werd en het volledig stil in zijn hoofd was. Hij ervoer alleen het hier en nu en realiseerde zich toen dat hij op dat moment zonder problemen was.

Problemen ervaren heeft natuurlijk geen enkel doel op zich levert alleen onnodig stress op omdat er in het hier en nu geen problemen zijn.

Vaak heb ik mij onnodig (financixeble)zorgen gemaakt om de toekomst over problemen die ik in het x91hier en nux92 dus nooit meegemaakt hebx85

Ik heb niet zo zeer problemen in het hier en nu maar ervaar natuurlijk wel verdriet om het gemis van Loes. Dat verdriet wordt echter overstraalt door het opnieuw ervaren van alle gelukkige jaren die ik met haar gehad heb. Ik ben een gelukkig mens. Dat geluk te kunnen ervaren is meer een eigenschap als een gevolg van omstandigheden. Hoewel ik natuurlijk ook niet over mijn omstandigheden mag klagen.

De belangrijkste oorzaak dat ik weer geluk ervaar is mijn nieuwe liefdesmaatje. Mijn God hoe is het mogelijk dat er zoveel geluk voor mij is weggelegd. Dat geluk heb ik ook te danken aan mijn dierbaren aan gene zijde, mede omdat ik me daar graag voor open wil stellen. Ik heb natuurlijk ook een persoonlijke beschermengelx85  Dat kan niet anders.

Voor wandelingen wereldwijd kijk je eerst op: http://verweg.de

Onderwerp: Nieuw radioprogramma van de lokale omroep Almelo: ‘Gezond bewegen’.

Verzoek om bekendheid  te geven aan de hieronder vermelde oproep die denk ik voor zich spreekt.  Misschien heeft u suggesties om met belangstellenden in contact te komen?

Ik ben op zoek naar mensen die het leuk zouden vinden om gexefnterviewd te worden over hun hobby of beroep dat op xe9xe9n of andere manier te maken heeft met ‘gezond bewegen’. Uit praktische overwegingen het liefst uit de omgeving van Almelo.

Te starten Radioprogramma x82gezond bewegenx92

Doelen:

xb7     Gezondheidsbevordering fysiek en mentaal door mensen te bewegen te bewegenx85

xb7     mensen over hun manier om te bewegen en hobby of sport te laten vertellen en daarmee anderen te stimuleren

xb7     Mensen van gezondheidsinstellingen te laten vertellen van het belang van bewegen

De duur van het interview is tussen 10 en 20 minuten.

Nadere informatie is natuurlijk beschikbaar.

Misschien iets voor jou?

Of misschien weet je iemand die ik hiervoor zou kunnen benaderen?

Ik zie uit naar je reactie,

Fer Heeremans

Lokale omroep Almelo.

Email: Heerda@t-online.de

Toen zei Almitra: Spreek tot ons over de Liefde.

Uit: De profeet
Kahlil Gibran